عضویت ورود

فوکوس خودکار؛ فوکوس دستی

سامانه‌های فوکوس خودکار با میزان خاصی از نور کار می‌کنند؛ از این رو در نور کم برای فوکوس دقیق دچار مشکل می‌شوند. با این وجود سامانۀ کمک فوکوس باید این مشکل را حل کند، اما اگر دوربین هم‌چنان در گیر فوکوس کردن بود، به حالت فوکوس دستی برگردید.

فوکوس خودکار؛ فوکوس دستی

برای ثبت عکس‌هایی واضح، عدسیِ دوربین بایستی دقیقاً فوکوس شده باشد. این نقطه‌ای است که در آن تصویرِ یک شیء که توسط سامانه‌ای نوری روی حسگر دوربین نقش بسته است، قابل تشخیص و جزئیات موضوع به وضوح نمایان می‌شود. یک موضوع خارج از فوکوس، نرم یا محو به نظر می‌رسد و تصویر را خراب می‌کند. دست‌یابی به فوکوس به دو روش امکان پذیر است؛ به صورت دستی و با چرخاندن حلقۀ فوکوسینگ عدسی جهت فوکوس کردن روی یک شیء واقع در فاصله‌ای خاص، یا به صورت خودکار که متکی بر حسگر است تا فوکوس دقیق را تعیین کند. هر دو شیوۀ فوکوس کردن مفید هستند و بسته به موقعیت‌هایِ مختلف از آن‌ها استفاده می‌شود. در هر حال توصیه می‌شود که صرفاً بر یکی از این دو شیوه تکیه نکنید و به جای آن، شیوۀ مناسب فوکوس  را بر اساس موضوع و یا موقعیت عکس‌برداری انتخاب کنید.

فوکوس دستی MF

فوکوس دستی بر سامانۀ فوکوس خودکار داخلی دوربین تقدم دارد و به عکاس این امکان را می‌دهد تا به منظور گرفتن تصویری واضح ، با چرخاندن فیزیکی حلقۀ فوکوس، عناصر عدسی جابه‌جا کند. معمولاً می‌توان این گزینه را از طریق یک دکمۀ کوچک نزدیک عدسی یا از طریق منوی دوربین، یا از طریق کلیدMF/AF  روی عدسی انتخاب کرد.

اگر شما در کار با دوربین‌های دیجیتال تک عدسی بازتابی هنوز تازه‌وارد هستید، احتمالاً سردرگم خواهید شد که چرا تا کنون از فوکوس دستی استفاده می‌کردید، در حالی‌که دوربین شما به خاطر داشتن سیستم فوکوس خودکار، کاری به این سختی را آسان کرده است. در ضمن  سامانه‌های جدید فوکوس خودکار اغلب قابل اطمینان و سریع هستند، اما بدون اشتباه نیستند. مثلاً در نور کم یا هنگامی‌که موضوع خیلی نزدیک یا دور است؛ دوربین شما ممکن است به سختی قادر به فوکوس کردن باشد و مرتب جلو و عقب برود و وقت با ارزش هدر بشود. هم‌چنین، اگر از میان شیشۀ پنجرۀ هواپیما عکس می‌گیرید، یا از میان نرده‌هایی که حیواناتِ گرفتار در آن نگاه‌داری می‌شوند، دوربین شما برای فوکوس کردن گیج می‌شود. در مواردی مانند این، فوکوس دستی، انتخابی بس مفیدتر و بهتر است.

دوربین شما نمی‌تواند نقطۀ فوکوس مورد نظر شما را از پیش برنامه‌ریزی کند. مثلاً برای بهره‌گرفتن از دامنۀ کامل عمق میدانِ ممکن –برای دیافراگم داده شده- ممکن است احتیاج داشته باشید که کمی جلوتر یا عقب تر از موضوع را فوکوس نمایید و این کار به صورت دستی به بهترین شکل انجام می‌شود.

کنترل دستی کنترلی است فراتر از آن‌چه باید باشد، و دقتی کامل در فوکوس کردن برای موضوع‌های خاص به شما می‌دهد. موضوع‌هایی مانند منظره و عکس‌هایی در مقیاس بزرگ- در این موارد استفاده از فوکوس دستی در صورتی‌که بینایی‌تان اجازه دهد- ترجیح داده ‌می‌شود. فوکوس دستی با سرعت و دقتی فوق‌العاده با تمرین زیاد ممکن خواهد بود و بعضی از عکاسان به همین سبب ترجیح می‌دهند که همیشه با فوکوس دستی کار کنند؛ حتی اگر موضوع متحرک باشد. درهرحال با سیستم های خودکار جدید که سرعت، چند کارگی و صحت و درستی‌اشان چند برابر شده است، فوکوس خودکار هنگامی‌که دوربین در حال حرکت باشد، مثل میدان‌های ورزشی، حیوانات در حال حرکت و در هنگام پرواز گزینۀ بهتری خواهد بود.

فوکوس خودکار AF

سامانۀ فوکوس خودکار برای تعیین فوکوس درست بر الکترونیک، حسگر و موتوها متکی‌است. بسیاری از دوربین‌های تک عدسی بازتابی مدرن از حسگرهای فوکوس خودکار ازمیان‌عدسی بهره می‌برند که به جای نورسنج هم کار می‌کنند و بسیار سریع، دقیق و کم صدا هستند و صرفاً تا نیمه فشردن دکمۀ شاتر به کار ‌می‌افتند. به همین دلیل است که وقتی می‌بینیم بیشتر عکاسان از این شیوه استفاده می‌کنند، چندان شگفت‌زده نمی‌شویم.

بیشتر دوربین‌های تک‌عدسی‌بازتابی از یک سامانۀ غیرفعال -یا سامانۀ تشخیص مرحله‌ای استفاده می‌کنند. این سامانه فاصلۀ موضوع را از راه تحلیل غیرفعال تصویری که به سامانۀ نوری وارد می‌شود، محاسبه می‌کند.- صحنه را تجزیه و تحلیل می‌کند و عدسی را جهت یافتن بهترین فوکوس به عقب و جلو می‌برد. فوکوس خودکار غیر‌فعال برای درست انجام وظیفه کردن به نور و کنتراست کمتری احتیاج دارد. از این رو اگر سعی کنید که عکسی از یک موضوع بزرگ یا رنگی یک‌پارچه بگیرید- مانند دیواری سفید- دوربین برای یافتن نقطۀ فوکوس دچار سردرگمی می‌شود، زیرا نمی‌تواند پیکسل‌های مجاور هم را با هم مقایسه کند. در هرحال بیشتر دوربین‌های تک‌عدسی‌بازتابی دارای پرتو افکن کمک فوکوس هستند که پرتوی طرح دار را بر روی موضوع می‌تاباند، تا به سامانۀ فوکوس خودکار اجازه دهد به گونه‌ای مؤثر انجام وظیفه کند. برخلاف سیستم خودکار فعال – سامانه‌ای است که عموماً در دوربین‌های ببین و بگیر از پرتو مادون قرمز برای دستیابی به فوکوس بهره می‌جوید- در سامانۀ فوکوس خودکار غیرفعال هیچ محدودیتی در مورد میزان فاصله به موضوع وجود ندارد.

فوکوس خودکار کمکی ضروری برای عکاسانی با دید ضعیف است. هم‌چنین بسیاری از روزنامه‌نگاران‌، عکاسان ورزشی و عکاسان حیات وحش به طور عمده متکی بر درستی سامانۀ فوکوس خودکارAF جهت کمک به آن‌ها برای دستیابی به تصویری واضح از موضوع‌های متحرک هستند. فوکوس خودکار بخشی ضروری در طراحی عدسی‌های مدرن به حساب ‌می‌آید و به طور روزافزون پیچیده‌تر می‌شود. بسیاری از سامانه‌های فوکوس خودکار دارای سامانۀ چند نقطه‌ای دارای حسگرهای فوکوس خودکار قابل‌گزینش هستند. افزایش نقطه‌های تحت پوشش، کار را برای فوکوس خودکار جهت ردیابی موضوع اصلی ساده‌تر کرده است. هم‌چنین به عکاسان اجازه می‌دهد تا موضوع‌های خارج از مرکز را ردیابی کنند. بسیاری از سامانه‌های فوکوس خودکار به شما اجازه می‌دهند که بین فعال کردن تمامی حسگرها یا حسگر نقطه‌ای خاص حق انتخاب داشته باشید. هم‌چنین بین نواحی فوکوس و گزینه‌های فوکوس تفاوت است. به طور مثال گزینۀ فوکوس تکی که  فقط یک بار فوکوس می‌کند و  فوکوس پی‌در‌پی که به طور مرتب بر روی موضو ع در حال حرکت فوکوس می‌کند.


نواحی فوکوس
 دوربین‌های تک‌عدسی‌بازتابی مدرن سامانه‌های فوکوس خودکار چند نقطه‌ای و حسگرهای فوکوس خودکار متعدد عالی دارند که به آن‌ها امکان پوشش تمامی کادر را می‌دهد. بسیاری از سامانه های چند نقطه‌ای به عکاس اجازه می‌دهند تا میان فعال کردن تمامی حسگر ها یا انتخاب نقاطی خاص حق انتخاب داشته باشند.          




نظرات (0)