عضویت ورود

پیش‌گویان و طالع بینان

متن و عکس: بیت مون
اشاره: بث مون Beth Moon   متولد سال ۱۹۵۶ در ویسکانسن آمریکا و عکاسی خود آموخته است و در کالیفرنیا زندگی می کند.


«معمولی» کلمه‌ای است مربوط به موضوعی که اغلب به خاطر سرشتِ همه‌جا حاضرش مورد توجه قرار نمی‌گیرد. بنابراین نشان دادن شیوه‌ای جدید از نگاه کردن به موضوع‌ها‌ی «معمولی» دشوار است. «مرغ و خروس» ها- که حیوانات معمولی مزرعه هستند، تاریخی گسترده و متنوع دارند که به ۷ هزار سال پیش در جنوب شرقی آسیا باز می گردد. در طی سال‌ها در ادبیات از «مرغ و خروس»ها به عنوان استعاره‌ استفاده و سپس آن‌ها موضوع بسیاری از اشکال هنری شدند
در گذشته در  رم دورۀ آگوستان۱ از این پرندگان برای پیش‌بینی آینده استفاده می‌کردند. روحانیونی که به خوبی تربیت می‌شدند و «آگورز»  (به معنی پیشگو ) نام داشتند و مشیت الهی را در مسائل مختلف (برای  تصمیم‌های سیاسی و جنگی)   با توجه به بعضی  نشانه ها در آب و هوا، رفتار حیوانات و پرندگان خاص از جمله مرغ و خروس‌ها که برای همین منظور نگاه می داشتند پیش‌بینی می کردند. با توجه به این‌که مرغ و خروس‌ها نمادهای متنوع فرهنگی در زمینه‌های بی‌شماری به حساب می آمدند؛ در طی اعصار مختلف، ارتباط آن‌ها با انسان تفاوت کرده است.

احتمالاً مرغ و خروس‌ها از تمامی حیوانات اهلی  بیشتر مهندسی شده‌اند و در صف اول مزرعه‌داری صنعتی رو‌به‌رشد در قرن بیست‌ویکم قرار گرفته‌اند. نگاه ما به این موجودات نه چندان معمولی، کوته‌بینانه است. هدف من گسترش آگاهی در مورد این پرندگان است.
کامل کردن این پروژه کمی کمتر از دو سال به طول انجامید. دختر دوازده سالۀ من که عاشق مرغ و خروس است، از همکاری بامن خوشحال بود. عکاسی از پرندگانی که در تماس بیشتری با انسان قرار داشتندد کمی آسان‌تر بود. «مدل‌ها»ی عکاسی من را  حیوانات خانگی خویشاوندان یا [پرندگان شرکت کننده در] مسابقه‌های انتخاب پرندگان برتر تشکیل می داند. بعد از آن جست‌و‌جو، کار با اینترنت و جلب اعتماد مالکان پرندگان لازمۀ کار بود.
من کارم را با عکاسی از مرغ و خروس‌هایی که متعلق به دوستم بود، یک میز کوچک پایه کوتاه و رخت‌آویزی با پارچۀ چروکیدۀ کتانی به  عنوان پس‌زمینه آغاز کردم. می خواستم پرنده را از محیط اطرافش جدا کنم تا پرتره‌ای رسمی بسازم.  من روی زمین در تراز چشم می نشستم و از نور طبیعی استفاده می‌کردم، زیرا استفاده از نور فلاش غیر‌ممکن بود. یک بار دخترم مدلی روی میز گذاشت؛ می‌دانستم پیش از این‌که خروس خسته بشود و پایین بپرد بین پنج  تا ده  ثانیه فرصت دارم. شانس و صبوری لازمۀ این کار بود.
از آنجایی‌که موضوع نسبتاً  سرگرم کننده بود؛ سعی کردم که عقاید خشکم را در ارتباط با چاپ کنار بگذارم. بخصوص در مورد چاپ پلاتینیوم. در حالی‌که پرتره‌های تکی به صورت رسمی و با ۴/۵ سانتیمتر لبه از هر طرف ارائه شده‌اند، عکس‌های چندتایی در تقابل با آن‌ها، با حذف لبه‌ها و حاشیه‌ها چاپ شده‌اند.
 این پروژه  برایم بسیار فرح‌انگیز و پر معنا بود. زیرا توانستم علاقه‌ام  را نسبت به حیوانات با چاپ عکس‌ها و شرکت دادن دخترم در فرآیند  تولید هنری همراه کنم.

 


۱. دورۀ مربوط به سزار آگوستین اولین امپراطور رم

عکس از: : متن و عکس: بث مون
-
-

نظرات (0)